Tarih II — sayfa 330

Timurun ordusu 10 ve emsali miktarında efrada münkasimdi; yani kıt'alar 10, 100, 1,000, 10,000 kişiden mürekkepti- 10,000 kişilik kıt'aya ki, bazan 12,000 e de iblâğ olunurdu, bunlara "tümen,, denilmekte idi. Bu kıt'aların başında buğun Türk Cümhuriyeti ordusunda dahi kullandığımız unvanları haiz kumandanlar, yani onbaşı, yüzbaşı ve binbaşılar bulunuyordu; tümene kumanda eden zatın unvanı arapçadan alınmıştı: Emir. . . . Hafif süvariler, ok, yay, kılıç kullanırlardı. Her 18 kışının bir de keçeden mamul çadırı vardı. Seçme süvariler başlarına tolga <Res. 113) (zırhlı külâh), sırtlarına zırh giyerlerdi; bunların çadırları beş kişilik idi. Timurun muhafız kıt'aları ise bütün bu teçhizata ilâve olarak gürz (harp topuzu) ve harp baltası da taşırlardı. Muhafız süvarilerin atlarının üstü kaplan postu ile örtülü idi. Binbaşılar ve emirler, kıt'alarında ihtiyat olarak külliyetli teçhizat ve levazımat bulundururlardı. Bunlar mekkâre, beygir ve develer ile naklolunurdu. Piyadelerin kılıçları, yayları ve bir miktar okları vardı. Her muharebeden önce süvari ve piyadenin yanlarında nekadar ok bulunacağı emirlerle bildirilirdi. Yaya kıt'alar, münhasıran hafif piyadelerden ibaretti. Sefere çıkmadan ve muharebeye başlamadan önce askerin yoklama edilerek sıhhati, teçhizatı, levazımatı gözden geçirilirdi. • Kıt'a âmirlerinin otoritesi, cezalandırmak ve mükafat vermekle temin olunmuştu. Her âmir kıt'ası efradını tardetmek hakkını haizdi; fakat idam edemezdi. Timur bedenî cezalardan hoşlanmazdı ve ordusunda bu nevi cezaları menetmıştı. Derdi ki: "Şahsî nüfuz ve hükmünü, kamçı ve deyneksız icra edemiyen bir âmir, âmirlik sıfatına lâyık değildir.,,