Tarih II: Ortazamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH
Bayazıdın askerleri trampete seslerile gürültülü bir surette ilerliyorlar ve Timurun askerleri tam bir sükûnet
içinde bekliyorlardı.
Timur, son an yaklaşmadan evel atına binmedi. Muharebenin idaresi jenerallerinin elinde idi. Kendisi bir tepe üzerinde bulunuyordu. Yanında 4 0 kişilik bir süvari takımı
vardı. Piyadesi de süvarisinin gerisinde idi.
Ordunun merkezinde filler de vardı; bunları bir tabiye
mülâhazası üzerine değil, sırf kuvvei maneviye üzerine
tesir yapmak için bulunduruyordu. Timur ordusunun sağ
cenah nihayetine Bayazıdın oğlu Süleyman bir süvari hücumu yaptı ve fena halde bozuldu. Timurun bu cenahı mukabil
taarruza geçti. Bunun karşısında Bayazıdın bazı fırkaları çekildiler. Bundan sora Timurun sol cenah süvarileri üç dalga
halinde ilerledi. Tesadüf ettikleri Bayazıt kuvvetlerini süpürdüler ve o kadar ileriye gittiler ki Timur kendilerini göremiyordu. Timur, bu ileri giden sol cenahı takviye ettirdi.
Timur kuvvetleri Sırplar üzerine atıldı. Sırp Kiralı mağlûben
kaçtı. Bayazıdın sağ ve sol cenahları tehdit altına girdi. Elinde
piyadesinin kısmı küllisinden başka bir şey kalmadı.
İşte bu vaziyette idi ki Timur, ordularının merkezinin
başına geçti ve ilerledi. Bazı Bayazıt alayları buldukları ricat
yollarından kaçmağa başladılar. Bayazıdın askerleri takatsiz
düştüler; kaçanların birçoğu dahi yorgunluktan öldüler. Bayazıt 10,000 kadar yeniçeri ile bir tepeden, kendisine hücum eden Timur süvarilerini püskürttü ve orada öğleden
sora büyük bir meharetle muharebe etti. Artık naümit olmuştu. Atma bindi ve maiyetinde bulunan birkaç süvari ile
Timur süvarileri ortasından kurtulmağa teşebbüs etti. Takip
olundu. Arkadaşları okla düşürüldü ve altındaki hayvan öldürüldü, o zaman esir edildi. Bayazıt, kolları bağlı olduğu
halde Timurun çadırına götürüldü. Bu esnada Timur yatmak
üzere idi (20 Temmuz 1402). Timur, Bayazıdın ellerinin derhal
çözülerek serbest olarak yanına getirilmesini emretti ve
Bayazıdı görünce ayağa kalktı, çadırın kapısına doğru
ilerledi. Yüzü mütebessim idi.
Bayazıt: "Allahm bedbaht ettiği birile istihza etmek fenadır, fena,, diye bağırdı.
Timur: "Allahın bu dünyayı benim gibi bir Topalla senin
gibi bir köre bıraktığına gülüyordum,, dedi ve ciddî bir su
Alıntı: Tarih II (1931), s. 324 Sayfa kimliği:tarih-2-1931-p0324 Kaynak tarama:TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 220 (sol)