Tarih II — sayfa 323

Tarih II: Ortazamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TiMUR

HHnHni TİMUR 323 varisi için elverişli bulmadı. Cenuba dönerek Kızılırmak vadisini takip etti. Bu suretle ırmağı kendisile Bayazıt arasında bulundurdu. Bayazıt, Kızılırmak kavsinin merkezinde dururken o, bu ırmağın cenup sahilini takiben ilerliyordu. Sağ cenahından çıkardığı bir kuvvetle Bayazıt ordusile teması tesis etmişti. Yolda kumandanlarına sevkulceyş üzerine bir konferans verdi. Dedi ki : "İki şey yapabiliriz. Burada hayvanlarımızı istirahat ettirerek Bayazıdın hücumunu bekliyebiliriz; yahut ileri garba atılarak onun memleketine girer ve onu bizi takibe mecbur ederiz. Onun ordusu bilhassa piyadeden mürekkep olduğu için yürüyüş onu yoracaktır.,, Sora ilâve etti: "Bu sonuncuyu yapacağız.,, Bu karardan sora Timur yürüyüş emrini tadil etti. Arkasında kuvvetli bir müfreze bıraktı. İleriye bir piyade müfrezesile bir süvari kıt'ası sürdü. Bunlar konak mahallerini de hazırlıyacaklardı. Timur, Bayazıdın esaslı ordugâhının, yolu üzerindeki Ankara civarında olduğunu haber aldı. Bunun üzerine ordusunun yürüyüşünü tacil etti; üç günde Ankaraya geldi. Bizzat Ankaranın etrafını dolaşarak tetkik etti. Ankara muhafızları müdafaaya hazırlandılar. Timur Ankaraya hücum emrini verdi. Timur ordusu Bayazıt ordusunun çadırlarında yerleşti. Timur, Ankara ırmağını mevzilerinin arkasında bıraktı. Bayazıt ordusunun istifade edebileceği sulara da zehir attırdı. Ankaraya karşı ciddî hücum yapılacağı bir sırada Bayazıt ordusunun yaklaştığını haber aldı; Timur derhal Ankara- Dİ I ya hücumdan sarfınazar etti. Geceden tertibatını aldı. Bayazıt ordusu ertesi gün sabahtan evel görünmedi. Bir haftadanberi yürüyüş halinde idi; aç, susuz ve yorgundu. En fenası dinlenmeden evel su tedarik edebilmek için Timur ordusuna taarruzdan başka çare yoktu. Bayazıdın süvarisi Timurun süvarisinden dun idi. Sabahın saat onunda Bayazıt ordusu yakıcı bir güneş altında cesurane ilerledi. Cephe 30 kilometreden fazla idi. Timurun bir cenahı ırmağa istinat ediyordu. Mesafenin uzaklığından görünmiyen diğer cenahı tahkim olunmuş bir tepeye dayanıyordu. İİ^H^IHHHI^HHHHHHHHIHHHHHHHBM • m n a M i n n
Alıntı: Tarih II (1931), s. 323
Sayfa kimliği: tarih-2-1931-p0323
Kaynak tarama: TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 219 (sağ)