Tarih II — sayfa 265

Alaman İmparatoru Konradın ordusunu Tarsus geçitlerinde mağlûp ettiği gibi, Fransa Kiralı Lui VII. kumandasındaki orduyu da İçel dağlarında perişan etti. Kılıç AslanlI. zamanında (1156 — 1192) Selçuk Devleti Da, işmentlilerle birçok harplerden sora nihayet Anadolu Türklerini kendi hakimiyeti altında topladı. Fakat Bizans İmparatoru Manüel Komnenus bundan hiç hoşlanmıyarak Kılıç Aslan üzerine yürüdü ; Çardak civarında Muriokefalondaki harp Bizanslıların müthiş bir hezimetile neticelendi (1176); Niksar üzerine yürüyen diğer bir Bizans Ordusu da perişan edildi. Artık bundan sora Anadulu Selçuk İmparatorluğu için Bizans tehlikesi kalmamıştı. Lâkin şimdi de dahilî mücadeleler başlıyordu: ihtiyarlığında memleketini on bir oğlu arasında taksim eden Kılıç Aslan II., daha ölmeden, bu hatasının neticelerini gördü. Birçok kanlı mücadelelerden sora Sultan Rükneddin Süleyman kardeşlerini mağlûp ederek Anadolunun vahdetini tekrar iadeye muvaffak oldu Kardeşi Rükneddinin henüz küçük yaşındaki ^™TTORLUGUÎ ° & l u n u ı s k a t ederek Konya tahtına geçen NUN YÜKSELİŞ " Griyaseddin Keyhusrev I. kudretli bir hükümDEVRESİ dardı. Cenubî Anadolunun çok mühim bir limanı olan Antalyayı zaptederek (1206) Venediklilerle ticarî münasebetlere girişti. Halep hükümdarile birlikte Kilikya Ermenilerine hücum ve Pertus kalesini zaptetti (1208). Lâkin Teodor Laskaris le Honas ta icra ettiği harpte maktul düştü (1210). Yerine geçen îzzeddin Keykâvus I. kardeşi Keykubatla amcası Erzurum Meliki Tuğrulşah a karşı saltanatını muhafaza için Bizanslılarla sulh etti. Ermeniler de bu fırsattan istifade ederek hücuma kalkıştılar. Fakat İzzeddin bütün bu gaileleri muvaffakiyetle atlattı; kardeşini esir ve hapsetti. Trabzon Rum İmparatorluğundan Karadenizde mühim bir ticaret merkezi olan Sinopu aldığı gibi, İmparatorluğu senelik bir vergi vermeye de mecbur etti (1214). O aralık hıristiyan şövaliyelerinin de yardımile Türk kale muhafızlarını öldüren Antalya ahalisi tedip edilerek şehir tekrar zaptolundu. Kilikyaya hücum eden İzzeddin, Ermenileri de müthiş bir mağlûbiyete uğrattı; Kilikya geçitlerindeki birtakım mühim kaleleri Türklere bırakmak ve senelik bir vergi vermek şartile Ermenilerin sulh talebini