Tarih II — sayfa 211

XXı Xı-XıL ASıRLARDA HıRISTIYAN DEREBEYLIKLERI ( FEODALİTE ) Normanlar, Macarlar ve islamların istilâlaDEREBEYLERI-YA-nncja) ^ırallar ahaliyi muhafaza edemediler. Ş ^şovaÛyELER B ü y ü k a r a z i sahipleri kendi kendilerini muhafaza ve müdafaaya mecbur oldular; iptidaî birtakım kaleler (Kastil) inşa ettiler; küçük arazi sahipleri büyük arazi sahiplerinin himayesine sığındılar; derebeyi ve derebeyliği tabirleri bundan çıkmıştır. Kontlar ve dükalar kendi malikânelerinde müstakil ve irsî küçük hükümdarlar haline geldikten sora, askerî kuvvetlere kumanda ettiler; adalet tatbiki işini de kendi üzerlerine aldılar; vergiler koydular ve para bastırdılar- Unvanlarını malikânelerile birlikte hafitlerine intikal ettirdiler. Zonf lardan ve edalardan daha küçük olmak üzere, kendi arazilerinde birtakım haklara sahip senyör ler de vardı; Fransa küçük büyük (3000 kadar) tımar denilebilecek birtakım senyörlük lere ayrılmıştı. Büyük senyörler Fransa kiralını reis olarak tanıyorlardı. Tımar sahibi olanlar kiralın nezdine gider, sadakat yemini ederlerdi. Derebeyine tâbi olanlar da, ona karşı ayni suretle muamele ederlerdi. Derebeylerin, malikâneye hâkim bir tepe üzerinde müstahkem şatoları vardı.