Tarih II: Ortazamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH
Hun orduları süvarilerden mürekkepti. Avrupada hayatları
at sırtında geçen cesur Hunlardan mürekkep türk süvari ordularına karşı çıkabilecek hiçbir millet yoktu. Avrupa baştan
başa korku ve dehşet içinde idi. Türklerin karşısında hasım
olarak Garbı Roma İmparatorluğu ve Bizans vardı.
ATTILÂDAN EVEL Tuna havzasına yerleştikten sora
IDARE reisleri Muncuk (Boncuk) un iki oğlu
olmuştu: Attilâ ve Bleda (Buda). Attilâ
395 te doğmuştu. Muncuk ölünce çocukları küçük olduğu
için yerine kardeşleri Oktar, Rua ve Aybars geçtiler.
Aybars Hun Devletinin şark kısmım idare ediyordu. Tuna
havzasında Oktar ve Rua ayni zamanda hüküm sürüyorlardı.
Bleda zayıf tabiatli idi. Attilâ ise cesur, akıllı, azimkâr
ve milliyetperverdi. Küçük olmasına rağmen devlet işlerine
karışmak istemesi amcalarının hoşuna gitmiyordu. Amcalarının, küçük Attilânın müdahalelerinden kurtulmak için onu
Roma sarayına gönderdikleri söylenir.
D t T , „ c BIZANS VE ROMA Hunlar Tuna havzasına yerleştikten sora da , , , , _ , A _ ^
ILE MÜNASEBET akınlarına devam ederek Şarkı Roma Devletine ait mıntakalara girmekten geridurmuyorlardı. Şarkî Roma İmparatorluğu siyaset ve para ile Hunlarm taarruzuna mâni olmak ve mümkün olduğu kadar bu
kuvvetten düşmanlarına karşı istifade etmek yolunu tercih etti.
Oktar bir ordu ile Ren havzasında Burguntlara karşı
sefere gittiği zaman Bizanslılar Tuna havzasında kalan Rua
ile anlaştılar. Bu anlaşma neticesinde yardım maksadile bir
Hun ordusu İstanbula, diğer bir hun ordusu da Garbî Roraaya gitti. Romaya giden hun ordusu İtalyaya taarruz eden
İslav ve Germenleri mağlûp ederek (405) Romayı kurtardı.
Şarkî Roma İmparatoru Teodos kendisine karşı isyan eden
bir jeneralini tedip için de Hunlara müracaat etmek mecburiyetinde kaldı. Bununla beraber Bizans, kendi emniyeti için
Tuna havzasında Hunlara tâbi bazı kavimleri istiklâllerini istirdada teşvik ediyordu. Bu yüzden Rua ile Bizansın arası
bozulmuştu.
ATTILÂ VE BÜYÜK e s n a c * a ölmüş ve yerine Muncukun
PLÂNı oğulları Bleda ve Attilâ (Res. 1,2) geçmişti (437).
Bleda ahmak ve yalnız eğlenceye düşkün olduğundan Attilâ (atacık) devleti idarede serbestti. Attilâ cesur
Alıntı: Tarih II (1931), s. 24 Sayfa kimliği:tarih-2-1931-p0024 Kaynak tarama:TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 31 (sol)