Tarih I — sayfa 228

Tarih I: Tarihtenevelki Zamanlar ve Eski Zamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH

228 TARİH şair Aristofan, demagokları milletin etrafında vızıldıyan sineklere benzetmişti. Demagok, yüksek ve temiz bir adam ise, belâgati ihtiraslara galebe çalardı. Perikles öldükten sora Atina demokrasisi çirkin entrikalara kapıldı. Zenginleri tahkir ve tazyika başladı. Bu hareket, Peloponez muharebesi nihayetinde aristokratların irticaini mucip oldu. H. VI İNCİ ASIRDAN İTİBAREN GREK MEDENİYETİ 1. EDEBİYAT Met muharebelerini takip eden iki asır zar""^İ^J^i^T^ı^î^" fında Ege havzası mmtakaları, birçok edip KEZI AIIJNA ^^ san'atkâr yetiştirdi. Fakat, Atina, bunları kendine celbetti, bu medeniyetin merkezi oldu. Fikir işleri için bu kadar zeki ve bu kadar meraklı hiçbir halk başka bir sitede toplanmadı. Meselâ, Feriklesin evi mütefekkir ve san'- atkâr bir zümrenin toplandığı yerdi. Herodot, Anadolunun l garbıcenubisinden (Halikarnas)tan Atinaya gelerek, Met mu= 1 ii', i •'• i I ' 11 harebelerine dair tarihi yazmıştır. Atina, tertip ettiği muhteşem bayramları ve edebî müsabakalarile şaheserlerin meydana gelmesini teşvik ediyordu. Müttefiklerinin parasile zenginleşen Atina, harp hazinesini, mabetler, galeriler ve resim tabloları gibi eserler için sarfediyordu. Atinada her neviden san'atkârlar, kudretlerinin eserini gösterebiliyorlardı. Kendi toprağında başkaları tarafından yapılan bu eserlere Atina,, Atık eserleri unvanını verdi. Atık eserlerinin vasıfları şunlardır: zevk inceliği, Hsanın temizliği ve inceliği, fikir şetareti. Atina ege dehasını kendine maletmiştir. Dram temsilleri, büyük Diyonizi denilen ATINADA TIYATRO verilirdi. Tiyatronun ortasında bir kürsü kurulur ve şeref mevkii Diyonisosun papazına verilirdi. Temaşada, bütün halk hazır bulunurdu. Masraf, zengin vatandaşlardan alınan hususî bir vergi ile kapatılırdı. Bu temsiller dram şairleri arasında devlet tarafından tertip olunan bir müsabaka için fırsat teşkil ederdi. Şairler üç facia, biri hicviyeli dram veyahut komedi olmak üzere dört piyes takdimine mecbur idiler. Müsabakayı kazanana basit yeşil br çelenk verilirdi. Atinada
Alıntı: Tarih I (1931), s. 228
Sayfa kimliği: tarih-1-1931-p0228
Kaynak tarama: TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 163 (sol)