Tarih I — sayfa 162

Tarih I: Tarihtenevelki Zamanlar ve Eski Zamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH

162 T A R I H çekemiyorlardı. Kanunen veliaht olan Süleymanın oğlunu tanımadılar. Kendilerine bir başkasını kıral intihap eylediler. Bu suretle iki kırallık oldu : Samiriye de on şimal kabilesini ihtiva eden Israüiye Kıralhğt ve Kudüs şehrile Yahuda ve Bünyamin kabilelerini ihtiva eden Yahuda Kırallığt. İsrailiye Kırallığı takriben iki asır ve Yahuda Kırallığı üç buçuk asır devam etti. Her ikisinin de tarihi, aralarında cereyan eden mücadelelerden başka askerî ve dinî ihtilâller, Mısırlıların ve Asurluların istilâlarile doludur. Yahudayı evvelâ Mısırlılar tehdit ve (M. E. 9 2 5 ) K u d ü s ü yağma ettiler. İsrailiye Kıratlığının sukutundan sora ise, Yahuda memleketi Mısırlıların ve Asurluların muharebe meydanı oldu. Asurlular Kudüse girdiler ve kırallarını haraca bağladılar. Babil Kiralı Nabukodonosor Kudüsü (M. E. 5 8 6 ) zabıt ve tahrip etti. Yahudiler esir olarak Babile götürüldü. İran hükümdarı Kuruş (Keyhusrev) kendilerine Kudüse gerigelmek ve Mescidi Aksayı yeniden inşa etmek müsaadesini verinciye kadar, 7 0 sene, Babilde kaldılar. Yahudilerin esaretleri zamanındaki ıstırap ve şikâyetleri şu şiirde ifade edilmiştir : " Babil ırmaklarının kenarında oturduk, ve Siyonu düşünerek ağladık. Harplarımız ırmak kenarlarındaki söğüt ağaçlarına asılı idi ve bizi getirenler derlerdi ki : Bize Siyon ilâhileri söyleyiniz.. Lâkin yabancı bir toprakta ilâhiler nasıl terennüm edilebilir... Ey Kudüs ! Seni unutursam sağ elim beni unutsun. Ey Kudüs ! Eğer fikrimden çıkarsan ve bütün sevinçlerim sana ait değilse dilim damağıma yapışsın, kalsın. Ey Babilin kızı ! Felâket senin üzerine olsun ! Yaptığın fenalıkları sana yapacak ve çocuklarını alıp başlarını taşlarda kıracak olan kimseler mukaddes olsun !... „ C. YAHUDİLİK VE HIRİSTİYANLIK Kuruş tarafından serbest bırakılan îsraililer, Babil esaretinden döndükleri vakit artık siyasî bir ehemmiyeti kalmamış, başkalarına haraç veren ufacık bir kavimden başka bir şey değildi. Lâkin Peygamberler sayesinde din muhafaza edilmişti.
Alıntı: Tarih I (1931), s. 162
Sayfa kimliği: tarih-1-1931-p0162
Kaynak tarama: TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 124 (sol)