Tarih I: Tarihtenevelki Zamanlar ve Eski Zamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · KALDE,ELAM VE ASUR
KALDE, ELAM VE ASUR 87
larla doldu. Fırat mecrasının munsap kısmının şarkındaki
arazi de eski zamanlarda bataklık idi.
Fıratın uzunluğu 2000 kilometredir. Suyu, Dicleden iki
defa azdır. Yatağı derin değildir. Kenarları mukavemetsizdir. Tuğyan zamanında kolaylıkla etrafa yayılır. Her sene
membalarmdaki dağlarda karlar eriyince —nisan ve mayısta—
bu nehirler, kendi hallerine bırakıldığı takdirde, ani olarak
taşar. Bütün memleketi, sıhhate ve ziraate elverişsiz batak^
lıklar haline getirir. Binaenaleyh, bu ırmakları istifadeli bir
hale koymak için orada yaşayan insanlar, nehirlerin kenarlarında setler vücuda getirmeğe ve birçok sulama kanalları
yapmağa mecburdurlar.
Dicle ve Fıratın [1] suladığı saha düzdür. Bu
D A Ğ L I K KISIM- vahanın, şarka ve şimale doğru uzanan saL A R haları yüksek İran ve Anadolu dağlarına
kadar dalgalıdır.
Bahsettiğimiz mıntakanın iklimi çok müteİKLİM haliftir. Kış, bilhassa dağlık mmtakalarda
serttir. Yazın da yakıcı, kurutucu sıcaklar olur. Toprağın kurumasına, nehirlerin kanallarla akıtılan suları ile mâni olunur.
Eski ahali, daha çok cenubugarbiden gelen ve çekirge
getiren rüzgârlardan korkarlardı. Onlarda ''fena ruh„ hurafesini yaratan bu rüzgârdır.
Yukarda saydığımız üç ülkeden Kaide, Dicle ve Fırat
ırmaklarının cenup kısımları üzerindedir. Acem körfezinden
Bağdat şimaline kadar, iki ırmağın havzalarından ibaret ve
bu ırmakların getirdiği rüsuptan teşekkül etmiş gayet mümbit bir mıntakadır.
Asur mmtakası, şimaldedir. Şimdiki Musul havalisidir. Elam. Kaidenin şarkındadır. Karun ırmağı havzasını ihtiva eder.
Bu memleketlerde, ırmaklar arasındaki vaha
TABİÎ SERVET MEMBALARI şayanı hayret bir derecede mümbittir. Her
şeyden evel, hububat mıntakasıdır.
Meyva ağaçları ve bilhassa ırmaklar ve kanallar boyunca
[1] Dicle ve Fırat ırmaklarının — doğrudan doğruya Anadolu dağlarının cenup eteklerinden itibaren — arasında kalan uzun, dar ve düz
mıntakaya, Araplar (Beynennehreyn, Elcezire, İrak), eski Yunanlılar
(Mezopotamya) demişlerdir.
Alıntı: Tarih I (1931), s. 87 Sayfa kimliği:tarih-1-1931-p0087 Kaynak tarama:TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 76 (sağ)