Tarih II: Ortazamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH
304 TARİH
TİMURUN İSYAN HAYATI
Timur isyan etmiye mecbur olduktan sora
ILK MÜŞKÜLLER k a n g ı Q I c a y v e 25 atlı ile karısının kardeşi
Emir Hüseyni bulmak üzere hareket etti. O da, hali firarda
bulunuyordu. Buluştuktan sora hep birlikte Hiveye gittiler;
kuvvetleri 60 süvari oldu. Hive valisi onları soymak ve Mogollara satmak hevesine düştü. Timur, bunu hissetti ve derhal cenuptaki çöle, Türkmenler içine kaçtılar. Hive valisi bizzat
süvarileri ile takibe koyuldu. Timur ve Hüseyin kuvvetlerinin nispetsiz derece azlığına rağmen takip edenlerle bir tepenin üzerinde vuruşmıya mecbur oldular; çok zayiat verdiler,
nihayet gece karanlığından istifade ederek kaçtılar. Bundan
sora tanınmamak için Timur ve Hüseyin tekrar birleşmek
üzere biribirlerinden ayrılmıya karar verdiler.
Timurun yanında karısı ve bir adamla yalnız bir binek
beygiri kalmıştı. Ona karısını bindirdi, kendisi ve arkadaşı
yaya olarak yürüdüler; bir türkmen aşiretine tesadüf ettiler;
orada eyi olarak kabul olundular. Oradan tedarik ettikleri
yiyecek ve hayvanlarla Horasan istikametinde yola çıktılar;
Emir Hüseyinle birleştiler; yolda birtakım aşiret efradı
tarafından yakalandılar; Mahanda 62 gün bir ahırda hapsedildikten sora kurtulabildiler. Ali Beıj ismindeki bu aşiret
beyi kendisine yalnız bir deve ve bir de beygir vermiş ve
mütebaki eşyalarını zaptetmişti. Bundan sora Timur tekrar
birleşmek üzere Hüseyinden ayrıldı.
Timurun Hüseyin ile birleşeceği yer KanKAN^EZÍNEMG1Z: dekar civarında idi Timur onunla birleşLI GIRIŞI meden evel bir defa Semerkant civarına
uğramak istedi ve o tarafa döndü. Amu ırmağına geldiğinde Keşte dostlarından bir reisin oturduğu yerde
15 adam ve o kadar beygir buldu. Ondan sora Semerkande doğru yürüdü. Karısını civarda bir yerde bıraktıktan sora
bir gece adamlarile beraber gizlice şehre girdi. Orada hemşiresinin yanında kırk sekiz gün kaldı. Geceleri dostlarının evlerinde gizli toplanmalar yaparak, onları kıyama
teşvik etti; henüz bir şey yapmaya imkân olmadığını anladı; çünkü, Moğollar memleketi kuvvetle ellerinde tutuyorlardı.
Alıntı: Tarih II (1931), s. 304 Sayfa kimliği:tarih-2-1931-p0304 Kaynak tarama:TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 207 (sol)