Tarih II — sayfa 196

Tarih II: Ortazamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH

sırası gelince saray nazırlığına geçti. Yaptığı bir muharebe neticesinde, bütün Merovenj Kırallığına hâkim oldu. Ondan sora Germanya hudutlarında Alamanlara, Bavarlara bir sürü seferler yaptı; onları bir taraftan da hıristiyan yapmıya çalıştı; bunda nihayet muvaffak ta oldu. Lâkin Pepen II. nin ölümünden sora bir karışıklık devri geçti. İntizamı iade eden Pepen II. nin oğlu Şarl (Kari) oldu; Martel lâkabını alan ve hükümdar sülâlesine kendi adına nispetle Karolenj dedirten, budur. Şarl, Ostrazya, Nöstriya ve Burgunt kırallıklarını itaati altına aldı. Germanya hududunda Reni geçti, Saksonyaya girdi. Fakat, İspanyaya hâkim olan islâmların, Pireneyi geçerek Akitanya yı zaptettikten sora şimale ilerlemekte olmaları, Şarlı o tarafa dönmiye mecbur etti. Poatye muharebesinde, islâmların kumandanı Abdürrahman şehit düştü; kumandansız kalan islâm ordusu Pireneve çekildi. Bu suretle Poatye muharebesinde Martel lâkabını alan, Şarl, hıristiyan Avrupayı islâm hakimiyetinden kurtarmış oldu.' Şarl, bu muvaffakiyetten sora, Akitanyayı da itaat altına aldı. Şarl öldüğü zaman (741), Germanyada Vezer ırmağından cenupta Akdeniz ve garpta Büyük Atlas Denizine kadar uzanan bir İmparatorluğun hâkimi olduğu halde henüz taç sahibi bir kıral sıfatını haiz değildi. KıSA PEPEN-ŞARL- f?] f * ™ ^ e d e n evel^itaatinde bulunan MAN - PAPALARIN d e v l e t l e n > oğulları Kısa Pepen ile Şarlman CISMANÎ HÜKÛ- arasında taksim etti; bunlar henüz Merovenj METLERİ Kırallığı namına hareket ediyorlardı; fakat ortada Merovenj sülâlesinden bir kıral yoktu. iki kardeş Merovenjlerden Hilderik III. ü kıral yapmaya karar verdiler; bundaki maksat Akitanya, Bavyera ve Alamanya dükalarını daha kolay itaat altına almaktı. Karolenjler kilise ile de sıkı bir surette anlaşmışlardı. Kendileri katolik prensleri olarak, bütün mağlûp ettikleri kavimleri Roma Kilisesine bağlamaya çalışacaklardı. Buna mukabil papalar da Fransız kilisesini ıslaha çalıştılar. VIII. asırda, papalar, bir taraftan, Şarkî Roma imparatorlarının, diğer taraftan, Lombartların tehdidi altında bulunuyorlardı.
Alıntı: Tarih II (1931), s. 196
Sayfa kimliği: tarih-2-1931-p0196
Kaynak tarama: TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 142 (sol)