Tarih II: Ortazamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · V.ASIRDAN SORA AVRUPAYA GELEN YENi iSTiLALAR
let teşkil edemediler. Saksonlar cenupta dört ,Angıllar şimalde üç küçük kırallık halinde kaldılar. Bu yedi kırallıktan,
soraları üç kırallık vücut buldu. Bu üç kırallık iki asırdan
fazla devam etti.
İSLAVLAR TUNA İslavlar> v - a s r ı n nihayetine kadar TunaVADİLERİNDE d a n E l b e ırmağına kadar Ortaavrupanın
geniş ovalarını işgal ettiler. Ondan sora İslavlar Bulgarlarla karışarak Tunayı geçtiler; Balkan Yarımadasını istilâ ettiler. Diğer bir grup İslav da Tunanın orta
geçitlerinden geçerek Dalmaçya sahillerine gitti; Yugoislavlar
bunlardan çıkmıştır. Tunanın şimalinde kalan diğer bazı
islav kavimleri, Çekler Bohemyayı istilâ ettiler. Bunların
şarkında ayni kabilelerden Morav 1ar ve Rüten 1er yerleştiler.
Bunların hepsi şimal İslavlarmı teşkil ettiler. Polonezler çoktan Vistül ve Vendes ırmaklarından Elbeye kadar olan büyük
sahayı işgal etmişlerdi.
VII. asır nihayetinde şimal ve cenup İslavları Alp dağları
ve Öder ırmağına kadar garba uzanan geniş bir İmparatorluk teşkil ettiler. Başlarında Frank Samoa namında biri
bulunuyordu. Fakat bu İmparatorluk az zamanda biribirinden
siyasî menfaatler ve dinî münakaşalarla ayrılmış birçok küçük
kabileler halinde dağıldı.
PAPALIK VE V L . v e v n - asırlarda vukubulduğunu söyİSTİLÂCILAR lediğimiz istilâlar yüzünden hıristiyanlık
gerilemiş bir hale geldi. Romadaki Papalar, vaziyeti _ ıslah için çok çalıştılar. Romadan gönderilen
misyonerler Italyada, İspanyada, İngilterede, Germanyada ve
islav âleminde faaliyetlerde bulundular. Muhtelif halk tabakalarını ve onların reislerini kandırarak hıristiyan yaptılar
Buyuk Gregoar denilen Papa, bu yoldaki gayretile şöhret
bulmuştur. Hatip, politikacı idi.
VII. asırda Papalık henüz Bizansa tâbi idi. Fakat hakikatte Romada ve bütün İtalyada kuvvetli olan o idi.
Papalığın varidatı, Roma Kilisesinin İtalyada, Galyada, Dalmaçyada bilhassa Sicilya ve bütün Akdeniz adalarında edindiği birçok malikânelerden geliyordu. Papaların gayretli
muavinleri olan birçok keşişler vardı. Bu keşişlerin yaşadıkları manastırlar evvelâ biribirinden ayrı idiler, soraları
bırıbırıne merbut teşkilâta malik oldular. Papa Sen Benoa
Alıntı: Tarih II (1931), s. 77 Sayfa kimliği:tarih-2-1931-p0077 Kaynak tarama:TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 69 (sağ)