Tarih II — sayfa 74

kısmı da Özü (Dinyeper) kıyılarında yerleşmişlerdi. Azak Denizinin yukarısındaki Topraklar, bunlar için bir köprü hizmetini görüyordu. Kumanlar, XI-XII. asırlarda Rusyaya, PoKUMANLARıN ı o n yaya, Moravyaya ve Balkanlara karşı j s s £ s s s ^ a k ı n i a r D ^ t û a r 1 0 1 6 d + a " 1 2 1 0 s e - AKıNLARı nesine kadar Ruslara karşı yaptıkları akınlar 56 dan fazladır. Vladimir bunlara karşı bazı muvaffakiyetli taarruzlarda bulundu ise de, bu Prensin ölümünden sora Kumanlar hemen daima muzaffer oldular. XII. asır ortasında Karadenize giden bütün ticaret yollarının Kumanlar elinde bulunması; Rus şehirlerinin ve bilhassa "Kiyef,, in ehemmiyetini büsbütün düşürmüştü. Kumanlar, Peçeneklere yardım için iptida AKıBETLERI 1 7 0 8 d g B a l k a n l a r a indiler; fakat Bizansın dessas siyaseti bu iki kardeş kavmi biribirine düşürdü; 1091 de Peçeneklerin imhasında kat'î bir rol oynayarak, Bizansı muhakkak bir felâketten kurtarmak basiretsizliğinde bulundular. Bundan sora XII-XIII. asırlarda Balkanlarda ve Trakyada Kumanların birçok siyasî ve askerî faaliyetleri görülüyor. Nihayet XIII. asırda moğol istilâsı karşısında Kumanlardan bir kısmı İstanbul Lâtin İmparatorluğunun hizmetine giriyorlar ; diğer bir kısmı Romanyaya, Macaristana gidip yerleşiyorlar; bir kısmı da yerlerinde kalarak moğol hakimiyeti altında diğer türk unsurlarile kaynaşıyorlar. Hıristiyanlık daha IX. asırdanberi Kumanlar arasında yayılmaya başlamıştı; bilhassa XIII. asırda hıristiyan memleketlerine hicret edip yerleşen Kumanlar hıristiyanlığı kabul ettiklerinden yerli hıristiyan halk arasında yavaş yavaş eriyip lisanlarını ve milliyetlerini kaybettiler. Macaristana hicret eden Kumanların hatırası bazı mevki isimlerinde hâlâ baki kaldığı gibi, Moldavya ve Eflâkta da birtakım izleri hâlâ mevcuttur. Tırnova da ve Vidin de Kumanlardan yetişme bazı sülâleler bir zaman hüküm sürmüşlerdir. Transilvaayadan başlıyarak Makedonyada, Bulgaristanda olanlardan kalmış birtakım mevki isimleri mevcuttur. Sulh zamanında gayet sakin ve halim olan Kumanlar, çok cengâverdiler. Bütün Türkler gibi gayet eyi ata binerler, mahirane ok atarlardı, hayatları çok sade idi. Başları tıraşlı idi.