Tarih I — sayfa 236

Tarih I: Tarihtenevelki Zamanlar ve Eski Zamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH

236 TARIH ikişer yastık ve yorganlı yatakların üstüne uzanarak yemek yerlerdi. Esirler, misafirlerin önüne yemekleri masa ile birlikte getirirlerdi. Çatal malûm olmadığından yemek el ile yenir ve hamurla silinirdi. Peçete malûm değildi. Yemeğin sonunda içilirdi. Grekler tuzlu çörekler yiyerek susuzluklarını arttırırlar ve bu suretle çok şarap içerlerdi. Ziyafeti şenlendirmek için, ev sahibi muzıkacılar ve dansörler getirirdi. Misafirler, yatakları üzerine uzanmış olduğu halde, içerek seyrederlerdi. Başlarına çiçekten çelenk korlardı. Yemek siyasî veyahut felsefî mevzular etrafında hararetli mükâlemelerle biterdi. Atinada aşçı kullanmak âdetti. Bazan bir ziyafet için 12 aşçı kullanılırdı. Tabiî, fakir halk, bu lüksü bilmezdi. Halk, kanaatkârane, ekmek, sebze, balık ve zeytinle geçinirdi. w>™ Yemek zamanları ve gece müstesna olmak BIK AllMALaiNlJN « , . , , , , i, GÜNDÜZ IŞLERI "^ere. Atmalı evinde bulunmazdı. Iklım ve siyasî rejim, açık hava hayatına müsaitti, öğleden evel işler görülürdü. Bu zamanda halk meclisi toplanır ve mahkemeler çalışırdı, öğleyin yemek için eve gidilir ve hafif bir uyku kestirilirdi. Öğleden sora çıkılarak spor meydanlarına gidilirdi. . Bir Atinalı ölünce, karısı, cenazeyi hazırlar CENAZE MERASIMI , , I. •• .., , I.^ ^ • ^ - ve sokaktan görülecek surette bir yatağa yatırılır. Bu suretle cenaze bir gün teşhir edilir ve akraba ve dostları gelip matem havaları okurlar. Defin sabahleyin erkenden yapılırdı. Bu işte kadının vazifesi esaslı idi. Cenaze, bazan bir arabanın üstüne konurdu. Ekseriya akrabası kolları üzerinde taşırlardı. Cenazeyi flütçüler ve kira ile tutulmuş ağlayıcılar takip ederlerdi. Defin merasiminin bütün icabatile yapılması mecburî idi. Definden sora aile toplanır ve müştereken bir cenaze yemeği yenirdi. Atinada devlet, daima çalışmağı teşvik ederSANAYI di. Atinada fakirlik ayıp değildi. Ayıp olan şey, fakirlikten kurtulmak için çalışmamaktı. Atinalı işçi, ekseriya mahir ve mucit idi. Fakat, binlerce esirin çalıştığı tezgâhlar serbest çalışan san'at erbabına rekabet ediyordu. Atık kıt'asmın başlıca sanayii taş ocaklarından ve madenle
Alıntı: Tarih I (1931), s. 236
Sayfa kimliği: tarih-1-1931-p0236
Kaynak tarama: TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 167 (sol)