Tarih I: Tarihtenevelki Zamanlar ve Eski Zamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH
236 TARIH
ikişer yastık ve yorganlı yatakların üstüne uzanarak yemek
yerlerdi.
Esirler, misafirlerin önüne yemekleri masa ile birlikte
getirirlerdi. Çatal malûm olmadığından yemek el ile yenir
ve hamurla silinirdi. Peçete malûm değildi. Yemeğin sonunda içilirdi. Grekler tuzlu çörekler yiyerek susuzluklarını
arttırırlar ve bu suretle çok şarap içerlerdi. Ziyafeti şenlendirmek için, ev sahibi muzıkacılar ve dansörler getirirdi.
Misafirler, yatakları üzerine uzanmış olduğu halde, içerek
seyrederlerdi. Başlarına çiçekten çelenk korlardı. Yemek siyasî veyahut felsefî mevzular etrafında hararetli mükâlemelerle biterdi. Atinada aşçı kullanmak âdetti. Bazan bir ziyafet için 12 aşçı kullanılırdı. Tabiî, fakir halk, bu lüksü bilmezdi. Halk, kanaatkârane, ekmek, sebze, balık ve zeytinle
geçinirdi.
w>™ Yemek zamanları ve gece müstesna olmak
BIK AllMALaiNlJN « , . , , , , i,
GÜNDÜZ IŞLERI "^ere. Atmalı evinde bulunmazdı. Iklım ve
siyasî rejim, açık hava hayatına müsaitti,
öğleden evel işler görülürdü. Bu zamanda halk meclisi
toplanır ve mahkemeler çalışırdı, öğleyin yemek için eve
gidilir ve hafif bir uyku kestirilirdi. Öğleden sora çıkılarak
spor meydanlarına gidilirdi.
. Bir Atinalı ölünce, karısı, cenazeyi hazırlar
CENAZE MERASIMI , , I. •• .., , I.^ ^ • ^ -
ve sokaktan görülecek surette bir yatağa
yatırılır. Bu suretle cenaze bir gün teşhir edilir ve akraba
ve dostları gelip matem havaları okurlar. Defin sabahleyin
erkenden yapılırdı. Bu işte kadının vazifesi esaslı idi. Cenaze,
bazan bir arabanın üstüne konurdu. Ekseriya akrabası
kolları üzerinde taşırlardı. Cenazeyi flütçüler ve kira ile
tutulmuş ağlayıcılar takip ederlerdi. Defin merasiminin
bütün icabatile yapılması mecburî idi. Definden sora aile
toplanır ve müştereken bir cenaze yemeği yenirdi.
Atinada devlet, daima çalışmağı teşvik ederSANAYI
di. Atinada fakirlik ayıp değildi. Ayıp olan
şey, fakirlikten kurtulmak için çalışmamaktı. Atinalı işçi,
ekseriya mahir ve mucit idi. Fakat, binlerce esirin çalıştığı
tezgâhlar serbest çalışan san'at erbabına rekabet ediyordu.
Atık kıt'asmın başlıca sanayii taş ocaklarından ve madenle
Alıntı: Tarih I (1931), s. 236 Sayfa kimliği:tarih-1-1931-p0236 Kaynak tarama:TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 167 (sol)