Tarih I — sayfa 234

234 t a r i h 3. ATINADA HUSUSÎ HAYAT Aile efradı, aralarında yalnız kan rabıtasile AİLE değil, ayni zamanda din birliği ile de bağlı idiler. Doğum ve evlenme gibi hayatın başlıca vak'aları münasebetile, evin mabedinde dinî merasim yapılırdı. Esasta, aile babasının nüfuzu, kafî idi. Baba, karısının v e çocuklarının servetini yalnız başına idare eder ve bunlar babanın müsaadesi olmaksızın hiçbir şey yapamazlardı. Doğrudan doğruya varisi olmıyan kimse, başka aileden evlât edinebilirdi. İptidalarda, aile anasının mevkii küçüktü. Kadın, harem dairesinden çıkmaz ve çocukların terbiyesi üzerine olan tesiri de azdı. Kadının umumî oyunlara, tiyatroya gitmesi âdet değildi. Kadın, evde kızlarile iplik bükmek, kumaş dokumak ve nakış işlemekle vakit geçirirdi. Fakat, Atinada ahlâk, iptidaî kanunun şiddetlerini tahfifte gecikmedi. Kadın, Atinada, diğer sitelerde olduğundan fazla hürriyet ve itibar kazandı. Kadın, evin içinde esirlerin işlerini idare eder, ziyaret kabul eder ve iade eder ve birçok dinî merasime iştirak ederdi. Atinalı erkek, kadını, umumî işlere karıştırmaz ve çarşıdan alışverişi kendisi yapardı. Çocuk, altı yedi yaşına kadar anasının veya ^ Tm S^S'^ dadısının söylediği masalları dinliyerek oynar, 7 yaşından 18 yaşına kadar tahsil çağıdır. Tahsil, kanunen mecburî idi. Atinada okuyup yazmak bilmiyen pek az idi. Çocuk mektepte, okumak, yazmak v e saymak öğrenir ve bilhassa Omerden şiir parçaları bellerdi. Daha sora, ses ve aletle musiki tahsil ederdi. Musiki, Atinada tahsilin mühim bir kısmı idi. 14 yaşına doğru genç Atinalı gramer ve musiki tahsilile beraber cimnastik te yapardı. Ona güreş, koşu, sıçrayış, ok ve disk atmak öğretilirdi. Atina terbiyesinin gayesi, mütenasip bir vücutta güzel bir zekâ elde etmekti. Çocuk 18 yaşına girince vatandaş olurdu. İki sene de askerlik yapardı. EV VE EV EŞYASİ Atinada fakirlerin evi küçük ve karanlık idi. Zenginlerin evleri Atinanın yeni mahallelerinde geniş ve havadardı. Evin ortası, etrafında sütunlu galeri