Tarih I — sayfa 209

EGE HAVZASI 209 ormandan başka bir şey yoktur. Memleket münhasıran ziraat yeridir. Denize doğru veyahut Peloponez içerilerine mahreci yoktur. Örotas üzerinde bulunan İsparta şehri altı tepe üzerinde dağmık kasabalarm birleşmesinden ibaretti. M. E. III üncü asra kadar kale duvarları bile yoktu. AHALİ SINIFLARI ^ ^ ^^^^ ^^ra doğru Lakonyanm ISPARTALILAR zaptım, bitirmişler ve eski ahalisi Akaları itaat altına almışlardı. Akalardan galiplerin boyunduruğunu kabul edenler, civar ahalisi oldular (Peri yek)-, mukavemette sebat eden Akalar pek sert muamele gördüler. Torlar bunları esir yaptılar. Bunlara sahilde Akaların en son mukavemet yeri olan Helosa nispetle Hüotlar dendi. Galipler memleketin en eyi topraklarını aralarında paylaştılar. Kanun onları hep Ispartada oturmağa icbar ettiğinden Ispartalı ismini aldılar. Ispartalılar iki sınıfa ayrıldı: Müsaviler ve aşağı tabaka. Müsavi addedilenler Ispartanın hakikî vatandaşları idi. Bunlardan herbirinin Lakonyada bir kısım toprağı vardı. Umumî yemekler için yardımda bulunurlardı. Aşağı tabaka mensupları noksan haklı vatandaşlardı. Bunlar fakirliklerinden veyahut şerefsizliklerinden dolayı siyasî haklarından mahrum edilenlerdendi. Ispartanın teessüsünden mahvına kadar müsavilerin sayısı gittikçe azaldı. M. E. V inci asırda bunlar 8000, IV üncü asırda 1500 iken III üncü asırda yalnız 700 kalmışlardı. Şehirleri ecnebi kabul etmezdi. Müsaviler imtiyazlarını bilhassa ecnebilerle taksim etmeyi kabul etmezlerdi. PERİYEKLER VE ahalisinin ekserisini mağlûplar HİLOTLAR teşkil ediyordu: Periyekler ve Hilotlar. Periyekler, Ispartalılardan on defa daha çok idiler. Periyekler, aşağı La«:onya kasabalarına çekilerek ziraat ve sanayi sayesinde zenginleştiler. Galipler muhtelif vergi vermek ve askerlik yapmak şartile onlara toprak bırakmışlardı. Periyekler ve Hilotlar efendilerini hiç sevmezlerdi; onları ellerinden gelse çiğ çiğ yiyeceklerdi. Hilotlarm hali Periyeklerden daha fena idi. Hilotlar, işledikleri toprağa bağlı esir olarak yaşıyorlardı. Her sene efendilerine bir miktar çavdar vermeğe mecburdular. Yalnız diğer esirlerden farklı olarak aile tesis eder ve çalışmalarile zengin olabilirlerdi. Hilotlara emniyet etmiyen