Tarih I: Tarihtenevelki Zamanlar ve Eski Zamanlar · Türk Tarihi Tetkik Cemiyeti · İstanbul, 1931 · TARİH
188 TARIH
Bu insan kümelerinin herbirinin başında bulunan reisiere Ege (Eke) denirdi. Bu sebepledir ki bu adaların doldurduğu Adalar Denizine Ege Danizi denilmiştir. Bu Eğelerin
Yunan şark sahillerine de gitmiş oldukları tabiîdir.
Yunan Yarımadasının ilk ahalisine (Pelasg)
YUNAN diyorlar. Bu kavim, Küçükasya ortasınYARIMADASI ^^ Anadoludan Italyaya giden Etrüsklerle ve Ortaasyadan Karadeniz şimal yolu
ile Tuna havzasına ve Balkanlara inen insanlarla akraba ıdı.
Pelasglar çiftçi idiler, ve siteleri etrafında yüksek duvar ar
yaparlardı. Bunlar inşaatlarını harç kullanmaksızın Etiler
sibi gayet büyük taş bloklarından yaparlardı.
îlmen sabit olan şudur ki. Yunana şimalden muhtelif devirlerde, muhtelif insan akınları geldi. Bu akınları yapanlar Ortaasyadan gelerek cenubî Rusya ve Tuna havzasında M. E. IV üncü bin senesinde bir medeniyet kurmuş
bulunan ırktan idiler. k ı
Küme küme gelen bu istilâcıların başlarında bulunan
reislere Aka derlerdi. Bunun içindir ki, hepsine birden tarihlerde Akalar (Achaens == Akaen) denir.
Korent körfezinin şimal ve cenubundaki mıntakalar Akalara nispetle Akaeli (Achaie= Akaiya) adlarını almışlardır.
M. E. 1200 yıllarında idi ki îllerelinden (Illyrıe = Illırya)
Torlar üç Î1 (el) [1] olarak Yunanı istilâ ettiler.
İşte Yunan Yarımadasının eski ahalisi, bu saydıgınıız
Eğeler, Akalar ve Torların karışmasından hasıl olmuş bir
kütle idi. Bütün bu unsurlar, ayni ırktandı; yanı menşeleri
Ortaasya olan türk ırkından idiler.
Bugünkü Grek denilen kavmin, kendilerinin ceddi olarak zikrettikleri Elenler (Hellenes) Tor Ellerinin Akalarla karışmasından sora meydana çıkan bir isimdir, ve bu isimle
alâkadar olmak üzere Makedonyadan Korent körfezine kadar
uzanan mıntakaya Elat (Hellade) ismi verildi.
Bugünkü Greklerin taşıdıkları Grek ismi de Yunamstana
göç edip yerleşmiş olan muhtelif türk kabilelerinden birinin adı olan Krakiır.
Ortaasyada çağatay lehçesinde krakçı, yağmacı ve hır[1] il, el: Kabile, kavim demektir. (İl) in oturduğu memlekete de il
yahut el 'denir; meselâ İçil, Türkeli. Rumeli, İllerelı.
Alıntı: Tarih I (1931), s. 188 Sayfa kimliği:tarih-1-1931-p0188 Kaynak tarama:TTK Kütüphanesi, tarama sayfası 139 (sol)